تجربه دو ساله وبلاگ نویسی یونس انتظار

اگر اشتباه نکنم اولین" Web log" را که خواندم صفحه در پرشین بلاگ سایت ایرانی از دوست خوب ما آقای جعفر عطایی بنام " فرزند آهن " بود که مرا از طرز نوشتن و تحیلی سیاسی اش خوشم میامد و سپس خیلی زود با وبلاگ های دیگر و بعد با نسیم فکرت و سایت " سهراب کابلی " آشنا شدم.

اولین وبلاگی که ساختم بنام http://www.entezar1.blogfa.com/ بود که شبیه کتابچه خاطرات شاگردان نوجوان پسر و دختر مکتب بود که مملو از گل های رنگارنگ بود گاهی قبلم تیر خورده بود. اما با گذشت مدت کوتاهی دریافتم که وبلاگ فضایی خیلی جالب و آزاد است که میتوان نظرات و اندیشه های خود را بدون سانسور و محدودیت فضای واقعی نوشت و خیلی گپ هایی جدی را نشر کرد. سعی میکردم بیشتر بخوانم تا بنویسم. تمام وبلاگ هایی را که میخواندم ، بیشتر صفحه نظرات و تقابل و رد بدل شدن نظرات که برایم ذهنیت و مفکوره خوبی میداد.ساعت ها وبلاگ خوانی میکردم و دنبال وبلاگ های افغانی بودم.القصه کم کم با نوشته های ساده و محکم نسیم عزیز آشنا شدم و خیلی زود به خواندن هر روزه آن معتاد شدم .

بالاخره با تلاش زیاد توانستم نسیم فکرت را در دفتر " نما " دیدم و یک فورمه را که در صفحه کانون نشر کرده بود ،پر نمودم و برایش فرستادم. خیلی زود اولین کارگاه وبلاگ نویسی افغانستان توسط نسیم فکرت با حضور جوانان فعال و پرنوشته فضای مجازی فعلی که لیست شان ذیلا خواهد آمد آغاز شد و برای دو روز ادامه یافت.

در این مدت دو سال صفحه "انتظار" حدود 50 مطلب ، گزارش ، خبر ، تحلیل و عکس نشر کرد.پر خواننده ترین مطلبم یک گزارش تصویری از استحمار هزاره ها بود و در مجموع بیشتر از چهارده هزار خواننده و حد اوسط خواننده گانم در روز را 50 نفر تشکیل میداد. گاهی با مشکل خواندن وبلاگ از سوی آی تی دفتر ما میشدم که بجای کار وبلاگ میخوانم وگاهی هم مورد تمسخر و بیکارگی متهم میشدم. ولی کار در این فضا برایم جالب و آموزنده و پرهیجان آمیخته با ترس از دست دادن کارم بود.

دو آخرین مطلبی را تهیدیدم کردند ، پاک کنم ورنه کشته خواهم شد مربوط میشد به موضوعات اتنیکی و مناسبات درون اجتماعی افغانستان که با وساطت رییس امریکایی ام ، نجات یافتم. کار در وبلاگ حوصله میخواهد و انرژی که باید هر روز بروز شود ولی زیاد دنبال تعداد بینندگان و خوانندگان آن نبودم. راستی یادم رفت که گاهی تشویق و گاهی هم بخاطر بعضی مطالب بی ربط و کم اهمیت و حساسیت بر انگیزم از طرف نسیم جان نیز مورد نصیحت قرار گرفته ام که ممنونش هستم. چند تلفن تشویقی و تهدید آمیز نیز از داخل و چند ایمیل هم از خارج از افغانستان در مورد مطالب و نظراتم گرفتم که زیاد محکم نبودند تا بروم و به یک کشور پناهنده شوم.

چیزهایی را که از طریق وبلاگم یاد گرفتم ، این بود که اگر گپی برای گفتن دارید این وسیله بسیار خوبی است که میتوان خود را به راحتی بیان کرد و ارتباط ایجاد کرد. آخرین باری که سفارت امریکا در کابل از یک تعداد وبلاگنویسان دعوت به عمل آورد ، حقیر فقیر نیز مفته خر زیارت سفارت امریکا در کابل شد.

اگر میخواهید ادامه دهم و این صفحه خوبتر شود ، لطفا مورد نظراتم قرار دهید و به اصطلاح " کامنت"بگذارید و اگر نیاز به تغییرات و اصلاحات است ، صفحه نظرات از خود شما و برای خود شماست. چون این فضای اصلاح شدن و تغییر است. پس بیایید برای اصلاح و تغییر خویش خودمان را ارزیابی ، تشویق و نقد کنیم. در سال آینده سعی خواهم کرد ، جدی تر و منظم تر بنویسم. و به همین خاطر صفحه انگلیسی ام را بیشتر فعال نگه خواهم داشت زیرا به کمتر مطالب وبلاگ های افغانی به انگلیسی ترجمه میشوند. پس اگر میتوانید، تلاش کنید انگلیسی نیز بنویسید تا همکاران بین المللی نیز از قضایای افغانستان خوبتر خبر شوند.

در این دو سال به این نتیجه رسیده ام که در وبلاگ ها نباید خیلی طولانی نوشت. باید نوشته ها ساده ، کوتاه ، دقیق و جذاب باشند وبا کمترین کلمات ، بیشترین پیام رسانیده شود. راستش این صفحه خیلی چیز ها به من یاد داد که در فضای واقعی کمتر میتواند نصیب آدم شود و هم این کار خوب را به کمک شما ادامه خواهم داد.

باز هم دوسالگی وبلاگم را برای خودم و شما تبریک میگویم.
وبلاگهای انتظار

www.entezarworld.blogspot.com
www.afghanentezar.blogspot.com

رشد وبلاگ نویسی میان روزنامه نگاران و اهل قلم افغانستان

تهیه کننده و گرداننده: اسدالله شفایی

منبع: بی‌بی‌سی
رشد وبلاگ نویسی میان روزنامه نگاران، شاعران و داستان نویسان و به طور کلی اهل قلم افغانستان در سالهای اخیر ابعاد چشمگیری یافته است. عمده مجله این هفته کنکاشی است در این عرصه. در ادامه از جایزه ادبی سیمرغ می شنویم و نگاهی خواهیم داشت به ساخت یک آهنگ تازه بر شعری با مفاهیم سیاسی و اجتماعی.



از زمانی که نخستین وبلاگها در اوایل دهه 80 خورشیدی سربرآورد زمان زیادی نمی گذرد، اما طی این مدت کار وبلاگ نویسی، هم در داخل افغانستان و هم در بیرون از آن، همزمان با افزایش دسترسی به اینترنت، گسترش زیادی داشته و برای هزاران مخاطب در فضای مجازی اینترنت مجال تازه ای برای سخن گفتن و سخن شنیدن فراهم آورده است. در وبلاگها همه چیز را می توان یافت: از شعر و ادبیات گرفته تا خاطره و داستان و از خبر گرفته تا تحلیل و مسایل اجتماعی.

وبلاگ نویسی، فضای رسانه ای افغانستان را نیز جلوه متفاوتی بخشیده و بسیاری از موانع و تابوها را به چالش گرفته است. سیر تحول در روند وبلاگ نویسی میان روزنامه نگاران و اهل قلم افغانستان را با چند روزنامه نگار به بحث می گیریم: عزیز حکیمی در بریتانیا، زهره نجوا و زهرا سادات در کابل و بتول محمدی در بامیان.

بتول محمدی می گوید که وقتی وارد بامیان شد، به این نتیجه رسید که باید با وبلاگ نویسی، وضعیت و شرایط آنجا را برای دیگران بیان کند و اکنون به نظر وی بامیان از دریچه دید وبلاگ نویسان آن برای همگان معرفی شده است.

به نظر عزیز حکیمی، رشد وبلاگ نویسی میان افغانها در داخل و بیرون این کشور رشد سریعی داشته است. طرح بسیاری از موضوعات در وبلاگها به تدریج باعث شده که رسانه به طرح مسایلی بپردازند که در شرایط عادی از پرداختن به آنها خودداری می شود.

زهره نجوا بر این باور است که وبلاگ نویسی فضای تازه ای را در اختیار جوانان قرار داده تا درک و برداشت خود را از جامعه و آنچه در آن می گذرد، بدون اعمال سانسور بیان کنند. همین امر تأثیر زیادی بر فضای رسانه در افغانستان گذاشته است.

زهرا سادات می گوید که اگرچه وبلاگ نویسی تجربه تازه ای برای جوانان افغانستان است، اما رشد آن در یک مدت زمانی کوتاه قابل توجه بوده و آنان احساس می کنند که بدون این که با محدودیتهایی مواجه باشند، می توانند حرف خود را بزنند.

در ادامه مجله از جایزه ادبی سیمرغ می شنویم که اخیراً مهلت ارسال آثار برای دریافت آن تمدید شده است. تاکنون صدها مقاله از نویسندگانی در ایران، افغانستان، تاجیکستان و فارسی زبانان از دیگر نقاط جهان به دبیرخانه این جشنواره رسیده است. روح الامین امینی شاعر و از دست اندرکاران جایزه ادبی سیمرغ درباره کم و کیف آن می گوید، این جایزه ادبی را بنیاد آرمانشهر درنظر داشته است که به مناسبت روز جهانی صلح برگزاری کند، و به همین از اهل قلم درخواست شده است تا مطالبی را که در ستایش صلح و در نفرت از جنگ است برای این مرکز بفرستند.

در پایان برنامه یک آهنگ تازه می شنویم، آهنگی که وحید قاسمی آوازخوان و هنرمند آهنگی ساخته بر شعر شطرنج محمد کاظم کاظمی، شاعر و منتقد ادبی. همکار ما شهباز ایرج که خود شاعر است و از دوستداران عرصه موسیقی، درباره این کار تازه می گوید: این آهنگ در واقع بر شعری ساخته شده که شاعرانش از شاعران برجسته روزگار ماست و این شعرها مخاطب زیادی داشته.

به نظر آقای ایرج، آوازخوانها معمولاً ترجیح می داده ا ند بر شعرهای عاشقانه و غزل که ماندگارترند، آهنگ بسازند، اما اگر شعر دارای مفاهیم اجتماعی و سیاسی که به دوره خاصی تعلق دارد، مانند شطرنج، خود زیبا باشد و آهنگ زیبایی هم بر آن ساخته شود، خود می تواند یک اثر را جاودانه کند.

چهارمین دور کارگاه وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان

چهارمین دور کارگاه وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان.

به زودی چهارمین دور کارگاه آموزشی وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان آغاز خواهد شد. این کارگاه با حمایت سفارت آمریکا و کانون وبلاگ نویسان افغانستان در مرکز فرهنگی لنکلن در داخل دانشگاه بامیان برگزار خواهد شد.

ژورنالیستان، نویسندگان و کسانی که علاقمند به ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی هستند تا روز شنبه، تاریخ 18 ماه جولای در مرکز فرهنگی لنکلن در دانشگاه بامیان ثبت نام کنند. این کارگاه به مدت دو روز از ساعت 9 صبح تا 4 عصر ادامه خواهد داشت و در ضمن چای و نان صرف خواهد شد. کسانی که کمره عکاسی، لب تاپ و یا هر وسیله‌ای برای خبرنگاری ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی دارند با خود شان بیاورند.
به یاد داشته باشید که لازمه یاد گیری ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی دسترسی به کامپیوتر و انترنت است.