دوفیلم با یک نگاه

نگاهی به فیلم سینمایی "سیبی از بهشت"
رحمان پویا فیلمساز مقیم انگلستان
دریکی ازعصرهای بارانی لندن برای دیدن فیلم " سیبی از بهشت" به کارگردانی "همایون مروت" راهی یکی از تالار های شهر لندن شدم. همراه با سایر مشتاقان فیلم وسینما فیلم " سیبی از بهشت" رادیدم و بعد از نمایش فیلم هنگام خروج، دی وی دی دیگر ازیک فیلم افغانی راهم خریدم تا درفرصت دیگری تماشا کنم اسم این فیلم بود " آشیانه" به کارگردانی ، تهیه کنندگی وبازیگری فاضل حکیمی
به هرحال وقتی به خانه آمدم این فیلم را هم دیدم و نتیجه تماشای این دوفیلم مرا برآن داشت تا نه به عنوان یگ نقد جدی بلکه برداشتهای شخصی ام را با شما وسازندگان این دوفیلم درمیان بگذارم. تماشای هردوفیلم ، مرا در دوصحنه متفاوت وجدا ازهم قرارداد ، به تعبیر دیگر دیدن فیلم ها از دوجریان سینمایی برایم نمایندگی کرد، سینمایی که می شود اورا سینمای " پیرو" ودیگری را سینمای پیشرو خواند. ادامه مطلب

سنگسار، اعتراض ناب

هنر، «تقوايِ عاطفه و احساس است»، بنابراين با هنر مي​توان احساسِ عاطفه​يِ سرشار ازگناهِ افغاني​را تطهير کرد. هدف من از روي​آوردن به به موسيقي يک هدفِ اخلاقي است:پالايشِ احساس و عاطفة اين جامعه از گناهِ تاريخي.» بی تردید، فاصله​گيريِ از اين ابتذال بدون تغيير نگرشِ اساسي نسبت به هنر امکان ندارد. يگانه راه آن است که مضامينِ اخلاقي ​ را در پيکربنديِ هنري وارد کنيم. يعني به جاي "افغان" "افغان" و "دلبرک" "دلبرک"، "کابل​جان"، "کابل​جان" و اين​چيزها، بايد ايده​هايِ جدي تر و انساني​تر ​را طرح کرد؛ ايده​هايِ که باورهايِ اسياسيِ​ جامعه​را به چالش مي​کشند و در آن «کابل فقط "جان" نيست، شهرِ خون و فاجعه نيز هست.» . من براي کارهايم مضامينِ روشنفکرانه انتخاب کرده​ام. مي​توانم از آهنگِ سنگ​سار نام ببرم. در آهنگِ سنگ​سار، کوشش کرده​ام به مخاطبانم بگويم که سنگ​سارِ قانونِ ازلي نيست، اين قانون​را آدميان ساخته​اند. روزي اين سنگ​ها تمام خواهند شد، روزي کذب و خطاي «حرف​هايِ رنگارنگ» و سرشار از «نيرنگ» کسانی که از سنگ​سار قانونِ کنترل ساخته و اين دريافتِ خطاي شان را به خدا نسبت مي​دهند، برملا خواهد شد. ادامه مطلب

افشار برگی از تاریخ کشور ماست ( گزارشی از کابل)

روز جمعه 23 دلو جمعی حدودی 200 نفر از فرزندان بابه که عمدتاً تحصیل­کردگان بودند، در یک هماهنگی سریع از ساعت 8 بامداد در میدان شهید مزاری کابل تجمع نموده و با گرفتن 3 مینی بوس و نیز حدود 20 موتر شخصی عازم مزار شهدای افشار گردیدند. این تجمع که در میان­شان اسد بودا، رضا کاتب، میزا حسین عبداللهی، جلیل بینش، کاظم وحیدی، داود یوسفی، انجنیر باقر و... از نویسندگان و فعالین سیاسی­ سرشناس دیده می­شد، پس از رسیدن به کوچه­ی اصلی منتهی به آرام­گاه شهدای گمنام افشار (گور دسته­جمعی)، از موترها خارج شده و با راهپیمایی آرامی تا محل دفن شهدا به سر دادن شعارهایی چون «افشار جاودانه است»، «افشار برگی از تاریخ کشور ماست»، «ما فاجعه­ی افشار را فراموش نمی­کنیم» ادامه مطلب