قصه عجیب تصویری از استحمار هزاره ها

نوشته ی: انتظار

عجله کنید ! هفت تصویر تکرار تاریخ استحمار و تحمیق هزاره ها را در اینجا به تصویر میکشد.

معرفی کتاب

حدود دو ماه این کتاب بالینی ام بود، کنار بالش ام و تا به خواب نمی رفتم فصلی از آن را می خواندم. تفصیل فصل های کتاب را در وب سایت بی بی سی ببینید.

برای اهل تحقیق از سفارش به تقوا و عمل نیک در زندگی، خواندن این کتاب لازم تر است. نویسنده پژوهشگر در مدرسه اقتصادی و سیاسی لندن است و شاگرد فرد هالیدی بوده و افغانستان را بسیار خوب می شناسد.

دیگر این که شفایی با نثر بسیار روان و خواندنی آن را به فارسی برگردانده است.

این کتاب در واقع، بررسی حزب دیموکراتیک خلق در قدرت از سال ۱۹۷۸-۱۹۹۱ است و از این منظر ارزش پژوهشی خوب دارد.

جیوستازی به جای بررسی تاریخی می توانست با کمی تغییر این کتاب را به نظریه پردازی در جامعه شناسی سیاسی افغانستان تبدیل کند، خوب تر بود و حتی به شفایی هم گفتم که چه خوب بود که عنوان ترجمه فارسی کتاب را کمی تغییر می دادی که موضوعی می شد. (البته مترجم این حق را دارد.)

نمی دانم از چه، افغانستان شناسان خارجی و هم البته افغان، همه در دام تاریخ نگاری افتاده اند، و تعداد اندکی تحقیق در مورد افغانستان دیده ام که تاریخی نباشد، در حالی که خلاء نظریه پردازی، تحلیل تحولات سیاست و جامعه افغانی را بیشتر از کمی منابع تاریخی و اسناد دشوار نموده است.

از وبلاگ یاسین آن لاین

قرغه کابل جایی برای دیدار دوست!

اینجا بودن ات زیبا و اینجا دیدن ات زیباست "بصیرسیرت"

مسابقه تصویری دموکراسی

مسابقه تصویری درباره دموکراسی
این جمله را کامل کنید و جایزه بگیرید:
دموکراسی یعنی...؟

این مسابقه تا آخر ماه جنوری اعتبار دارد. خلاصه می توانم بگویم که شما یک ویدئو درباره اینکه راجع به دموکراسی چی نظر دارید و اینکه در کشور ما افغانستان به نظر شما دموکراسی یعنی چی؟ شما نظرتان را از طریق این ویدئو به داوران این مسابقه نشان می دهید.
این ویدئو می تواند فلم مستند، داستانی، اکشن، انیمشن و یا... باشد
مدت زمان این ویدئو 3 دقیقه می باشد
شرایط خاصی برای شرکت در این مسابقه نیست
بعد از ساختن ویدئو آن را در سایز کوچک در سایت یو تیوب انداخته و شامل مسابقه می کنید
برای دانستن شرایط مسابقه و دیگر جزییات آن به اینجا بروید.

نکته: مصطفی جان! وقتی لینکی را از جایی دیگر در وبلاگ می گذاری، بهتر است لینک مستقیم آن را در کانون نشر کنی.

کانون

سال 2008, سالی جنجالی برای کابینه افغانستان

کابینه آقای کرزی در سال 2008 شاهد تغییرات گسترده ای بود

کابینه افغانستان پس از پیروزی حامد کرزی، رئیس جمهوری این کشور در سال ۲۰۰۴، بیشترین فشارها و تغییرات را در سال ۲۰۰۸ تجربه کرد. کابینه افغانستان متحمل بیشترین فشارها از ناحیه مسائلی مربوط به تامین امنیت، فساد اداری و اقتصاد شد.

حمله به مراسم پیروزی مجاهدین در هشتم ثور/اردیبهشت کارآیی کابینه آقای کرزی را به شدت زیر سوال برد. در این حمله افراد وابسته به طالبان با تیراندازی به سوی آقای کرزی، مقامات بلندپایه دولتی و مهمانان خارجی، جشن پیروزی مجاهدین را به هم زدند.

در تیراندازی به این مراسم سه نفر، به شمول یک عضو مجلس نمایندگان کشته و ده نفر دیگر زخمی شدند.

استیضاح مقام های امنیتی

در پی این حمله سه عضو برجسته کابینه آقای کرزی به مجلس نمایندگان فراخوانده شد: عبدالرحیم وردک وزیر دفاع، ضرار احمد مقبل، وزیر داخله (کشور) و امرالله صالح رئیس اداره امنیت ملی.

آقای صالح در جلسه استیضاح، به نمایندگان گفت که نیروهای امنیتی در تامین امنیت مراسم هشتم ثور "ناکام" بودند، او به همین دلیل از ملت افغانستان عذر خواهی کرد.

حمله به مراسم هشتم ثور کابینه افغانستان، به ویژه نهادهای امنیتی این کشور را زیر سوال برد

رئیس اداره امنیت ملی به نمایندگان مجلس گفت: "اگر امروز به من رای اعتماد بدهید و یاهم از من صلب اعتماد کنید، تاثیر زیادی بر مردم افغانستان نخواهد داشت... ما باید سیستم را تغییر دهیم."

اما وزیر دفاع با آن که حمله به مراسم را "خجالت آور" خواند، از کارکردهای وزارت خود به نحوی دفاع کرد. آقای مقبل، وزیر داخله هم به گونه ای به دفاع از برنامه ریزی در تامین امنیت مراسم هشتم ثور پرداخت.

در پایان جلسه استیضاح، هرسه نفر به مقام های خود ابقا شدند.

حمله به مراسم هشتم ثور به موضوعی داغ تبدیل شد، منتقدان دولت نهادهای امنیتی را به شدت مورد انتقاد قرار دادند و مقام های امنیتی را متهم به بی کفایتی کردند.

مساله به همین جا پایان نیافت و اوضاع امنیی افغانستان باعث شد که مقام های امنیتی این کشور بارها از سوی شورای ملی برای ارائه توضیحات فراخوانده شوند.

'تغییرات گسترده'

'اگر امروز به من رای اعتماد و یا عدم اعتماد بدهید، تاثیر زیادی بر مردم افغانستان نخواهد داشت... ما باید سیستم را تغییر دهیم'

فشارها و انتقادهای فزاینده در مورد بهبود کار در ادارات دولتی و مبارزه با فساد، تغییرات گسترده ای را در کابینه آقای کرزی به دنبال داشت که در روز ۲۰ میزان/مهرماه اعلام شد.

در این تعییرات آقای کرزی حنیف اتمر، وزیر پیشین آموزش و پرورش را به عنوان وزیر داخله (کشور) و فاروق وردک، وزیر دولت در امور پارلمانی را به جای آقای اتمر در وزارت آموزش و پرورش منصوب کرد. همچنین آصف رحیمی عهده دار وزارت زراعت و مالداری شد.

دفتر آقای کرزی دلیل این تغییرات را "بهبود کارها" اعلام کرد، اما واکنشها به این اقدام آقای کرزی، متفاوت بود. جبهه ملی، بزرگترین گروه سیاسی منتقد دولت این تغییرات را ناشی از انگیزه های سیاسی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری این کشور دانست.

بیشتر رسانه های افغانستان هم این تغییرات را با شک و تردید استقبال کردند. یکی از روزنامه های چاپ کابل نوشت که این تغییرات برای "یک دست سازی قدرت" انجام شده است. روزنامه دیگر در سرمقاله خود نوشت که تغییرات اعلام شده، "توازن قومی" را در کابینه برهم می زند.

اما دفتر نمایندگی سازمان ملل در کابل با انتشار اعلامیه ای تغییرات در کابینه را "گامی در راستای اصلاح نظام در افغانستان" خواند.

رد صلاحیت وزیر تجارت

استیضاح و رد صلاحیت آقای فرهنگ از موارد جنجالی در روابط شورای ملی و قوه مجریه در سال 2008 بود

استیضاح و رد صلاحیت محمد امین فرهنگ، وزیر تجارت و صنایع از موارد جنجال برانگیز بود. آقای فرهنگ بار نخست در ۱۱ فبروری/فوریه به دلیل "بی کفایتی" از سوی مجلس نمایندگان استیضاح شد. اما دو روز بعد مجلس بر ابقای آقای فرهنگ رای داد.

آقای فرهنگ در ۱۸ دسامب بار دوم استیضاح شد، این بار آقای فرهنگ به دلیل افزایش بهای بنزین و گاز به مجلس فرا خوانده شده بود و با انتقادهای تند نمایندگان روبرو شد. در رای گیری علنی مجلس آقای فرهنگ تنها یک رای مثبت داشت.

اگرچه دفتر ریاست جمهوری باصدور اعلامیه ای گفت که در استیضاح و رد صلاحیت آقای فرهنگ "ابهاماتی" وجود داشته است، اما انتصاب عنایت الله شهرانی به جای آقای فرهنگ به عنوان سرپرست وزارت تجارت در ۲۷ دسامبر به گمانه زنی ها در این مورد پایان داد.

استعفای وزیر مالیه؟

روز دوم دسامبر همایون صدیق، رئیس دفتر وزیر مالیه( دارایی) گفت آقای احدی از مقام خود استعفا کرده و روز چهارم دسامبر روز آخر کار او در این وزارت خواهد بود. اما آقای احدی علیرغم سخنان رئیس دفترش کماکان به کارش ادامه می دهد.

آقای ثابت گفت آقای کرزی شخصاً او را به دفتر خود احضار و برکناری اش را به او ابلاغ کرد

ماه مارچ/مارس شاهد تغییر دیگری در کابینه افغانستان بود. مجلس نمایندگان به دو وزیر پیشنهادی آقای کرزی رای مثبت داد: ژنرال خداداد، به عنوان وزیر مبارزه با مواد مخدر و حمیدالله قادری به حیث وزیر حمل و نقل (ترانسپورت).

برکناری وزیر حمل ونقل

در دهم نوامبر حامد کرزی حمید الله قادری وزیر ترانسپورت ( حمل و نقل ) را برکنار کرد، آقای قادری که برای شرکت در جلسه شورای وزیران به ارگ رفته بود، از مقامش برکنار و به اتهام آنچه فعالیت های مشکوک" اعلام شد، به دادستانی معرفی شد.

دفتر رئیس جمهوری افغانستان با انتشار اعلامیه ای گفت که آقای قادری در انتقال حجاج به عربستان سعودی و امضای قراردادها در این زمینه غفلت کرده است.

برکناری آقای قادری نشانه ای از "قاطعیت" آقای کرزی تلقی شد، در حالی که آقای کرزی پیش از آن همواره به اغماض در برابر کارمندان بلندپایه دولتی متهم بود.

برکناری داد ستان کل

عبدالجبار ثابت، دادستان کل افغانستان در ۱۶ جولای/ژوئیه به خبرنگاران گفت رئیس جمهور کرزی شخصاً او را به دفتر خود احضار و برکناری اش را به او ابلاغ کرد.

یک روز پیش از آن آقای ثابت به رسانه ها گفته بود که در نظر دارد در انتخابات آینده ریاست جمهوری به عنوان نامزد شرکت کند.

دفتر رئیس جمهور کرزی اعلام کرد که تمایل داد ستان کل به شرکت در انتخابات از سوی رئیس جمهور استعفا تلقی شده و رئیس جمهور آنرا پذیرفته است.

بی بی سی

به کابل می روی...

من اختر هستم از آلمان. خوشحالم که به جمع وبلاگ نویسان فارسی زبان و کانون وبلاگ نویسان افغان پیوستم
اولین مطلبم را ترجیح دادم که در مورد کتاب سیزده دختر افغان از ایران بنویسم. این کتاب که در مورد سیزده دختر افغان در خانه کودک شوش است اولین ناشر ایرانی زن در آلمان به زبان آلمانی چاپ کرده که امیدوارم به زودی به زبان های دیگر هم چاپ بشه. اگر کسی از این دختران اطلاعی دارد خوشحال میشم که با من تماس بگیرد چون تصمیم دارم با اون ها در مورد شرایط فعلی شون مصاحبه کنم.
در زیر مطلبی در مورد این کتاب می خونید که توسط دوست و همکار ژورنالیست آقای طالعی نوشته شده و در سایت های شهروند کانادا و گویا نیوز چا پ شده.
امیدوارم که دوستان افغان در پخش این کتاب با ناشر کتاب که ایمیلش در زیر مطلب هست همکاری کنند.
اختر ـ آلمان

جواد طالعی، شهروند (کانادا)

۱۳ دختران نوجوان افغان، در دوران اقامت اجباری خود در ايران، به همت خانه کودک شوش، در عرصه نوشتن نثر و شعر استعداديابی شدند، يکی از آن ها جايزه هانس کريستيان اندرسن را ربود و اکنون دستچين نوشته های آن ها به زبان آلمانی در يک کتاب منتشر شده است.

"دختران افغان گزارش می دهند: به کابل می روی"* عنوان کتابی است که اخيرا به همت "نشر پامس" در آلمان وارد بازار کتاب شده است. کتاب، گزيده شعرها و نثرهای کوتاهی را در بر می گيرد که سيزده دختر۱۱ تا ۱۷ ساله افغان، پس از گذراندن کارگاه های آموزشی ی خانه کودک شوش (در جنوب تهران) نوشته اند.

نويسندگان نوجوان، در دوران کودکی، هنگامی که ترس و نکبت طالبان بر افغانستان حاکم بود، مجبور شدند افغانستان را همراه خانواده هاشان ترک کنند و به ايران پناه ببرند. آنان، در محله های فقيرنشين جنوب تهران اقامت گزيدند. بعدها به وسيله مددکاران خانه کودک شوش، به کارگاه های آموزشی اين مرکز راه يافتند و در آنجا استعدادهاشان برای نوشتن کشف شد. خانه کودک شوش يکی از قديمی ترين و شناخته شده ترين مراکز وابسته به انجمن حمايت از حقوق کودکان است.

يکی از سيزده دختر نوجوانی که نوشته هاشان در کتاب "به کابل می روی" عرضه شده، "زهره ظريفی" است. او حتی موفق شد با شرکت در مسابقه ی دويستمين سالگرد تولد هانس کريستيان اندرسن، جايزه اين مسابقه را در دو بخش شعر و دستنوشته دريافت کند. دويستمين سالگرد هانس کريستيان اندرسن نويسنده دانمارکی داستان های کودکان، در ماه مارچ سال ۲۰۰۵ ميلادی برگزار شد.

تلاش های نخستين ناشر زن ايرانی در خارج کشور

داستان انتشار نوشته های دختران جوان و نوجوان افغان به زبان آلمانی خود خواندنی است:

نشر پامس، با مشارکت نينا انتصاری و بيانکا دوستدار، چند سال پيش در شهر کلن آلمان پاگرفت. نينا انتصاری که در سال های گذشته آثار بسياری از نويسندگان ايرانی را آماده چاپ کرده بود، اين بار به عنوان يک ناشر، ابتدا کتاب "زيستن در آلمان" را از سعيد ميرهادی (شاعر ايرانی مقيم آلمان) به فارسی ترجمه کرد و منتشر ساخت. بعد مجموعه قصه "غوررآپ غوررآپ" اثر بهمن فرسی را منتشر کرد و به سراغ طنز دوران مشروطيت رفت و نمايشنامه "ضيافت ديوانگان" اثر جليل محمدقلی زاده را با ترجمه فارسی يونس اسکندری در اختيار دوستداران اين نمايشنامه نويس جسور قرار داد. در ضيافت ديوانگان، محمدقلی زاده باورهای خرافی مردم روزگار خود را، با طنزی گزنده و بی پروا، به سخره گرفته است.

در دنباله اين فعاليت ها، نخستين زن ناشر ايرانی مقيم خارج کشور، از پروژه ای آگاهی يافت که اجرای آن از سال ۲۰۰۲ ميلادی به وسيله "کميته پرورش هنری کودکان کار و خيابان" در خانه کودک شوش تهران آغاز شده بود. مربيان و مددکاران خانه کودک شوش، ابتدا ۸ دختر افغان را جذب اين پروژه کردند و بعدها تعداد اين هنرآموزان ۱۱ تا ۱۷ ساله به ۱۵ نفر رسيد. در چارچوب اين طرح، مجله ای با نام "چرخ دستی" تهيه شد که دختران افغان می توانستند آنچه را می نوشتند در آن منتشر کنند و از اين طريق استعدادهای خود را پرورش دهند.

دختران افغان به کجا رفتند؟

با خلع قدرت طالبان به وسيله آمريکا و متحدينش، جمهوری اسلامی ايران فشار بر پناهندگان افغان را برای بازگشت به کشور جنگ زده شان آغاز و قدم به قدم تشديد کرد. به اين ترتيب، اغلب دختران نوجوان افغان ناچار شدند همراه با خانواده های خود ايران را ترک کنند، اما هيچکس نتوانست دريابد که چه تعداد از آنان به افغانستان و چه تعدادشان به کشورهای ديگر مهاجرت کردند.

آگاهی از تلاش های انسانی خانه کودک شوش، خانم نينا انتصاری را واداشت که به جست و جوی مسئولان اين مرکز بشتابد و سرانجام با جاويد سبحانی (مسئول بخش پژوهش ها) و بهرام رحيمی (از کنشگران اصلی خانه کودک شوش) تماس برقرار کند. آن ها پس از تماس های متعدد و توضيحات جامع پيرامون روند پرورش استعداد کودکان کار و خيابان، بخشی از نوشته ها و شعرهای ۱۳ دختر افغان را به آلمان رساندند. اين کارها، به سفارش نشر پامس به وسيله خانم سوزان باغستانی به آلمانی ترجمه شد و اکنون روانه بازار کتاب شده است. سوزان باغستانی، تا به حال آثار چند نويسنده ايرانی را به آلمانی ترجمه کرده و با بنگاه های نشر معتبر اين کشور همکاری فعال دارد.

دختران نوجوان افغان که آثارشان در مجموعه "به کابل می روی" آمده، به ترتيب چاپ آثارشان عبارتند از:

پروين عباسی، ۱۵ ساله از هرات.

نسرين عباسی ۱۷ ساله از هرات.

آرزو احمدی ۱۶ ساله از هرات.

منيره احمدی ۱۷ ساله از هرات.

ناهيد احمدی ۱۷ ساله از پروان.

نويده احمدی ۱۴ ساله از پروان.

زهرا جعفری ۱۶ ساله از هرات.

فاطمه خاکسار ۱۳ ساله از چاريکار.

فريبا خالقی ۱۱ ساله از تخار.

آرزو مهر ۱۶ ساله از کابل.

ماريا مهر ۱۷ ساله از کابل.

ثانيه مهر ۱۵ ساله از کابل.

زهره ظريفی ۱۶ ساله از گلبهار.

۵۸ شعر، خاطره و قطعه ادبی از سيزده دختر افغان که نام برديم، در کتاب "دختران افغان گزارش می دهند: به کابل می روی" گرد آمده است. "برای هانس کريستيان اندرسن با عشق" عنوان شعر کوتاهی است که زهره ظريفی آن را سرود و به خاطر آن جايزه دويستمين سالگرد تولد نويسنده دانمارکی را به خود اختصاص داد:

برای هانس کريستيان اندرسن، با عشق

آسمان را دوست دارم

با ستارگانش

آسمانی که پر از قصه های توست

به آن نگاه کردی

در هر ستاره يک قصه پنهان بود

که تو آن را به زيبائی نوشتی :

"جوجه اردک زشت"

"بلبل"

"بندانگشتی"

همه و همه را نوشتی.

راستی بعضی جاهای آسمان

ستاره ای ندارد

نکند نمی خواهی پرش کنی؟

می دانم که باز ستاره ای ديگر در آسمان روشن خواهی کرد

چون همه کودکان جهان

در انتظار يک ستاره ديگر هستند.

و قطعه ای هم از پروين عباسی ۱۵ ساله:

ای سرزمينی که به من جا دادی!

سلام، سلامی به گرمی خورشيد

سلام به شهری که مرا در خود جا داد تا از شر توپ و تانک در امان باشم.

نمی دانم بايد از جنگ ممنون باشم يا متنفر؟ از اين که مرا دوباره به ايران فرستاد خوشحال باشم يا غمگين؟

از وقتی که خودم را می شناسم در ايران بودم

من به اينجا عادت کردم و احساس آرامش می کنم

چون که وقتی می خوابم، صدای تانک هائی را که خانه ها را خراب می کنند نمی شنوم و خواب آن ها را نمی بينم.

اما برای هم وطنانم خيلی ناراحتم.

اين نامه ای بود از من برای ايران.

و يک يادآوری:

نشر پامس، علاقمند است دريابد که اين دختران مستعد افغان، پس از آن که مجبور به ترک خاک ايران شدند، به کجا رفتند؟ چه کردند؟ آنچه در خانه کودک شوش آموختند، در روند رشد شخصيتشان چه تاثيری داشت و امروز کجا هستند و چه می کنند؟

نشر پامس، از آفرينندگان اصلی کتاب "به کابل می روی" می خواهد که اگر از طريق اين کتاب يکديگر را بازيافتند، با دفتر پامس تماس بگيرند. شايد در ميان آنان باشند زنانی که در اين سال ها در زادگاه خودشان يا در کشورهای مختلف جهان، استعدادهای خود را بهتر از گذشته پرورش داده اند و مشغول انتقال تجربه ها و آموخته های خود به ديگران هستند.

آدرس تماس

entesari@t-online.de