Ads 468x60px

‏نمایش پست‌ها با برچسب آزادی بیان، رسانه. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آزادی بیان، رسانه. نمایش همه پست‌ها

جمعه، بهمن ۰۲، ۱۳۸۸

اعانه‌ها برای ژورنالیزم تحقیقی

وبلاگ نویسان‌، خوانندگان کانون و ژورنالیستانی که به کارهای ژورنالیزم تحقیقی علاقمندند فرصت خوبی است تا دیر نشده درخواست های شان را به این آدرس بفرستید. طرح تان را روی کاغذ بکشید و به دونر بفرستید تا به پروژه تان کمک کنند. در بخشی انگلیسی کانون نیز ببینید.

آخرین زمان برای ارسال درخواست های تان تاریخ 31 ماه جنوری است.

یک سی وی همراه با درخواستی تان به این نشانه ایمیل کنید. بیشتر در بخشی انگلیسی کانون و منبع بخوانید.
contact@gijc2010.ch

شنبه، دی ۰۷، ۱۳۸۷

دو ژورناليست افغان جايزه آزادى بيان را از آن خود نمودند

آژانس خبرى وخت
ولايت کابل
هفتم جدى
یک نهاد ایتالیایی بنام "سازمان اطلاعات و امنیت خبرنگاران" واقع در شهر سی ینا در ایالت توسکانی ایتالیا جایزه بین المللی آزادی بیان سال 2008 میلادی را به دو خبر نگار افغان اعطا کرد.
سازمان اطلاعات و امنیت خبرنگاران جايزه امسال خويش رابه نسيم فکرت خبرنگار ( و وبلاگ نويس افغان) و سید پرویز کامبخش محصل پوهنتون بلخ اعطا شد.
کامبخش که درحال حاضر به جرم خواندن و تکثير مقاله‌ای کفرآمیز از انترنت، توسط محکمه ابتدایه ولايت بلخ محکوم به اعدام شد و بعدا توسط محکمه استیناف در کابل، به 20 سال حبس محکوم گرديد.
به اساس راپور هاى رسيده به آژانس خبرى وخت قرار بود سید یعقوب ابراهیمی برادر سيد پرويز جهت دريافت جايزه برادرش په ايتاليا سفر نمايد اما نسیم فکرت در گفتگو با وخت گفت : (( بنابر دلایلی برادر کامبخش نتوانسته بود به ایتالیا برود و جایزه برادر دربندش را دریافت کند ولى در عوض جایزه آزادی بیان کامبخش را به من تحویل دادند تا در زندان به او تسلیم کنم.))
نسیم فکرت در پاسخ به این سوال که چرا جایزه آزادی بیان سازمان اطلاعات و امنیت خبرنگاران به او تعلق گرفته است گفت: (( این جایزه به خاطر کارهای بوده که من در طی سال های گذشته در عرصه رسانه دیجیتال و آزادی بیان در کشورم انجام داده ام.))
نسیم فکرت، بنیانگذار کانون وبلاگ نویسان افغانستان در عرصه وبلاگ نویسی چندین بار ورکشاپ های آموزشی وبلاگ نویسی و رشد وبلاگ نویسی در میان فرهنگیان و ژورنالیستان افغان راه اندازى کرده است.
فکرت در سال 2008 یک روزنامه الکترونیکی بنام افغان پرس ایجاد کرد و خودش مدیر دو وبلاگ شخصی است که روزانه بروز می کند.
نسيم فکرت همچنان در گفتگو با وخت ضمن تشکر از سازمان که جايزه آزادى بيان را به آنها اهدا نموده درزمينه به اين جايزه گفت:
((من این جایزه را به کسانی اهدا می‌کنم که در طی سال‌های گذشته حیات شان را در راه آزادی بیان و اندیشه در کشورم اهدا کرده اند. این جایزه مربوط به همصنفانم بوده، مربوط به عبدالصمد روحانی، شکیبا څانگه آماج، ذکیه ذکی، شیما رضایی، اجمل نقش‌بندی که کشته شده اند و دیگرانی که در زندان بسر بردند و ضرب شتم دیدندميباشد.))
قابل ياد آوريست که سال گذشته ‏اين جايزه ويژه مطبوعات سال ۲۰۰۷ را به عدنان حسن پور و هيوا بوتيمار اهدا کرد.
عدنان حسن پور، روزنامه‌نگار ایرانی بود که به اعدام محکوم شده بودواين جايزه روز سی ام ‏نوامبر سال گذشته در مراسمی در شهر " سی ينا " در ايالت توسکانی ايتاليا به ليلا حسن پور و هادی بوتيمار ‏خواهر و برادر عدنان و هيوا به نيابت از آنها اعطا شده بود.

جمعه، تیر ۲۹، ۱۳۸۶

یک پیشنهاد سرگشاده

دوستان گرامی! خواهران و برادران عزیز. نویسندگان محترم!

کامران میرهزار بعد از رهایی از زندان همچنان تحت فشار ریاست امنیت ملی قرار دارد تا یا از نشر مطالب خلاف نظر دولت دست بکشد یا برای شکنجه و مرگ آماده باشد. در این روزها، میرهزار در شرایط فوق العاده بدی به سر می برد و در نامه ای خطاب به یکی از دوستان روشنفکر خود نوشته است:

من ظاهرا آزاد شدم اما بواقع خير. از زندان امنيت خارج شدم و در زندان ديگری افتادم. در يک چهار ديواری که نمی توانم از آن خارج شوم. روز گذشته 3 نفر در تعقيب ام بودند که می خواستند دوباره مرا به رياست امنيت ببرند. بعد از يک نشست خبری، امروز از رياست به من تلفن زدند که به آنجا بروم. من قبول نکردم. فضای روانی بسيار سنگينی حاکم است. يک روز پس از بيرون آمدن از گوانتاناموی امنيت ملی، يک پيام تهديد به مرگ دريافت کردم. گويی کسانی ديگری هم جز امنيت هستند که در جستجوی من می باشند. واقعا جان من و همسرم در خطر مرگ است.

ما چه با دیدگاههای سیاسی آقای میرهزار موافق باشیم و چه مخالف، آزادی بیان را حق مسلم او دانسته و برخورد غیر انسانی دولت را با هر کسی از جمله او ناشایسته و محکوم می دانیم. برای اینکه بتوانیم توجه رئیس جمهور و همچنین جامعه جهانی را نسبت به آشفته بازار " آزادی بیان" جلب نماییم، نامه ای به شرح ذیل تدوین کرده ام. از شما می خواهم که پیشنهادات تان را برای اصلاح این نامه سرگشاده ارسال نموده و در نهایت آنرا امضاء فرمایید.

پیش نویس نامه سرگشاده روشنفکران، نویسندگان و روزنامه نگاران افغان به رئیس جمهور:

جلالتمآب حامد کرزی

رییس محترم جمهوری اسلامی افغانستان

نخست از همه سلام ها و تمنیات نیک خویش را توأم با آرزوی اعادهء صلح و امنیت و پیشرفت افغانستان عزیز در مسیر بازسازی و دموکراسی خدمت تان تقدیم داشته و از همین منظر توجهء شما را به امر تأمین مصونیت خبرنگاران جلب می نماییم.

جلالتمآب رییس جمهور، تفاوت عمده حکومت فعلی با حکومت های قبلی افغانستان بنا به فرمایشات مکرر شما و دیگر مسوولین دولت، قایل شدن نقش محوری برای مردم است. همانگونه که مستحضرید دموکراسی و مردم سالاری بر آزادی های مدنی استوار است و آزادی بیان رکن اساسی آزادی های مدنی به حساب می آید. شعار حکومت شما دفاع از حق آزادی بیان برای همه شهروندان افغانستان بوده و حکومت تحت اداره شما تامین شرایط لازم برای برخور داری از این حق را جزو وظایف اساسی خود می داند. با وجود ابراز چنین تعبیر و فهمی از آزادی بیان از سوی حکومت، کامران میرهزار، سردبیر نشریه الکترونیکی کابل پرس در تاریخ چهارم ماه جولای توسط نیروهای امنیتی دستگیر و زندانی گردیده و بدون هیچگونه اتهام مشخصی چهار روز را در زندان سپری نمود. آقای میر هزار مدعی اند که بعد از رهایی، از سوی مامورین ریاست امنیت ملی بار ها تهدید به مرگ گردیده است.

جلالتمآب رییس جمهور، خبرنگاران باید بتوانند در چهارچوب رعایت قانون و موازین مسلکی از حق آزادی بیان شان، آنگونه که خود شان می خواهند و می پسندند استفاده کنند اما یک نویسنده یا روزنامه نگار چگونه قادر است آزادانه بنویسد در حالی که ارگان های امنیتی با ارعاب و تهدید او را به سکوت و گوشه نشینی فرا می خوانند؟!

جلالتمآب رییس جمهور، تأمین اجرای قانون، وظیفهء دولت است و دولت باید این امر را چنان که قانون مقرر داشته است به سر رساند.

ما چه با دیدگاههای سیاسی آقای میرهزار و شیوهء کار وی موافق باشیم و چه مخالف، آزادی بیان را حق مسلم او دانسته و برخورد ضدقانونی با او و هر کس دیگر را محکوم می دانیم.

ادامه این نامه را در وبلاگ آفتاب بخوانید و در همانجا امضاء کنید

از تمام نویسندگان و وبلاگ‌نویسان تقاضا می‌شود که از آزادی بیان حمایت کنند.

پن‌لاگ افغانستان