خانه 582 ؛ نگاهی از درون

پنجره ها را به رویم می بندم. وقتی مجبور میشوم بازش کنم ، بوی یکنواخت و تکراری غذای حبیب آزارم میدهد و دوباره پنجره را میبندم و باز تاریکی اتاقم را فرا میگیرد. یک دروازه کوچک نیز به سمت زینه های  داخل دهلیز باز میشود که طبقه اول را به طبقه دوم وصل میکند.وقتی میخواهم دروازه را باز بگذارم ، آدم های که برای دیدن نمایشگاه ها می آیند ، مزاحمت میکنند. مجبور می شوم تمام در ها و پنجره ها را برویم ببندم و از شما خوبان ببرم و دنیایم در فقط در چهار دیواری اتاقک سه متری خلاصه کنم.

حال کسی به اتاقم نمی آید. هوای اتاقم تاریک است و تازگی بهار را ندارد.تپ تپ پاهای بازدیدکنندگان  وموسیقی یک نواخت یاسین تنها صداهایی هستند که از عقب دروازه های بسته به گوشم میرسد. گاهی بعضی قدم هایی که با سرعت بالا می آیند  و گاهی به خستگی حواسم را پرت میکنند و به شتاب و سستی مردمان برای رسیدن به فردای که در این کشور هیچ قابل پیش بینی نستند ، خنده ام میگیرد و گاهی حسود می شوم.

بقیه در اینجاست.

گزارش از ورکشاپ وبلاگ نویسی در بامیان

گزارشگر علی احمد احمدی از بامیان
کارمند رادیو تلویزیون بامیان

اول از زحمت ها ی بی دریغ شما کمال تشکر !
اول از همه از شما و خانم ابراهیمی و همچنین آقای حبیب صادقی تشکر میکنیم که وقتی را برای ژورنالیتان بامیان در نظر گرفتید و مارا هم از آموخته های خود دریغ ندانسته و برای ما زحمت کشیدید .

من شخصاً درباره وبلاگ نویسی و حتی محتویات خوب اینترنت بی خبر بودم ، و اصلا زمینه ای برای من در بامیان و جای دیگرفراهم نشده که بتوانم از اینترنت و کاربردهای آن آشنا شوم و حال فرصت خوبی برایم پیش آمده که با استادان مجربی چون شما و همکاران شما روبرو شدیم و میتوانیم یکی از استفادهای خوب اینترنت که وبلاگ نویسی است یاد بگیرم تا بتوانم بهتر با جامعه خود و دنیا ارتباط برقرار کنم و تبادل افکار نمایم . به نظر من ، حال که برنامه وبلاگ نویسی آشنا شدم به این نتیجه رسیدم که این برنامه میتواند خیلی برای من و امثال من مفید باشد . من از این به بعد سعی میکنم که تا حد توان اطلاعات در وبلاگ خود اضافه کنم و تقریبا هرچند وقت یکبار آن را آبدیت کنم تا بتوانم از نظریات و افکار بقیه استفاده کنم . و همچنین از وبلاگ های دیگران الگو برداری کنم تا برای وبلاگ خود خواننده بیشتر مثل سایر وبلاگ نویسان پیدا کنم .

من در حقیقت دو آدر س ایمل داشتم و صرف به خاطر چک کردن این ایمل آدرس خودبه اینترنت به کافی نت می آمدم و دیگر هیچ کاری بیشتریاد نداشتم و حال با این کاردوست دارم هرروز از اینترنت استفاده کنم ودر عین حالی که وبلاگ خود را آبدیت میکنم برنامه های دیگر را از اینترنت دنبال میکنم .
در عین حالی که به معلومات ما در رابطه وبلاگ نویسی اضافه شد ومیتوانیم با دنیای دیگر ی در ارتباط شویم با آشخاص ودوستان بیشتری آشنا شدیم و برای من دوست خوب خیلی مهم است وامیدوارم که بتوانم برای شما دوست خوبی شوم واز تجربیات شما دراین عرصه استفاده کنم.

راست یک چیز دیگه : من یک ژورنالیست هستم ولی از انشا اصلا خوشم نمی آید و شاید این وبلاگ نویسی بتواند این عادت بدمن را از بین ببرد تا بتوانم برای خوانند های وبلاگ خود بیشتر خواننده جلب نمایم البته با راهنمایی های شما و دوستان !
البته نمیخواهم فضولی کنم من یک سوال داشتم و تقریبا این سوال از همه اشخاصی دست به یک چنین کاری میزنند میپرسم :
انگیزه شما از ایجاد چنین ورکشاپ در بامیان چی است در حالی که هیچ حق الزحمه ای در نظر گرفته نشده است و یک چیز دیگر اینکه شغل اصلی شما چیست ؟
باز هم ازشما و خانم ابراهیمی تشکر میکنم و که وقتی رابرای ما گذاشته و برای جمع ما یک چیز نو را یادادید.
خوب من دیگر چیزی ندارم که بنویسم و همانطور که گفتم از کار نوشتن چندان خوشم نمی اید ولی تلاش دارم تا این خصیصیه بد خود را ازبین ببرم .

a.jadoo1363@gmail.com
وبلاگ من : www.warzeshdost.blogspot.com